Voor minder salaris in een andere stad gaan werken: hierom gaf Henry (32) zijn comfortabele baan op

Afbeelding boven artikel: Henry Abbink (32) op portretbeeld.

Henry Abbink (32) werkte vier jaar als kwantitatief onderwijs- en arbeidsmarktonderzoeker bij de Universiteit Maastricht. Hij voerde statistische analyses uit voor rapporten voor het ministerie van Onderwijs; inhoudelijk interessant werk, met fijne collega’s en goede arbeidsvoorwaarden. ‘Een comfortabele baan,’ zoals hij het zelf omschrijft. ‘Ik kon in de wetenschap blijven, maar ik begon me af te vragen: waar kan ik eigenlijk de meeste impact maken? Ik zag over hoeveel verschillende bronnen en rapporten basisschoolbestuurders al kunnen beschikken, en dacht: ik weet niet of ik als de zoveelste onderzoeker op onderwijsgebied écht zoveel verschil kan maken.’

Zoektocht naar meer impact en betekenis

Die vraag liet hem niet meer los en werd tweemaal beantwoord. De eerste keer toen hij het boek Morele ambitie van Rutger Bregman las, de tweede keer toen hij longarts Wanda de Kanter in een podcast hoorde vertellen over de impact van roken. ‘Ik besefte hoe groot dat probleem is. En ook dat relatief weinig mensen zich hier fulltime mee bezighouden.’

Via Bregmans boek kwam hij terecht bij de door Bregman opgerichte School for Moral Ambition, een fellowshipprogramma dat professionals een half jaar plaatst bij organisaties die werken aan grote maatschappelijke problemen, zoals tabaksbeleid of de voedseltransitie.

Een nieuw leven en netwerk in Brussel

Henry werd voor zijn fellowship geplaatst in Brussel als beleidsadviseur bij Smoke Free Partnership, een organisatie die zich op Europees niveau inzet voor streng tabaksbeleid. De overstap betekende niet alleen een nieuwe baan, maar ook een nieuwe stad en een nieuw netwerk. ‘Mijn vriendin werkte al in Brussel maar vooraf vond ik het toch wel spannend of ik er een nieuw sociaal netwerk zou opbouwen. En of ik zelfstandig en ondernemend genoeg was om in zo’n kort traject echt iets neer te zetten.’ 

Zijn eerste weken zou hij omschrijven als ‘zoekend’. ‘Ik had me vooraf al voorgenomen om me lokaal aan te sluiten bij een zangkoor, zoals ik eerder in Maastricht had gedaan. Maar ik merkte na een paar repetities dat ik daar te weinig energie voor had na de werkdagen in een nieuwe omgeving met veel nieuwe indrukken. Gelukkig hielp het dat veel andere fellows ook in Brussel zaten en diezelfde ervaringen doormaakten. We zagen elkaar vaak op vrijdagen - die dag is door de School gereserveerd voor gezamenlijke en individuele leer- en ontwikkelingsdagen. Ook het feit dat mijn vriendin al wat mensen kende, maakte het voor mij makkelijker om daar soms bij aan te haken.’

Financiële gevolgen en verandering in levensstijl 

De overstap betekende wel dat hij moest inleveren. Fellows krijgen een modaal salaris, dat vaak lager ligt dan hun eerdere inkomen. ‘Ik ben er inderdaad iets op achteruitgegaan. Maar een modaal salaris is nog altijd heel redelijk. De helft van de Nederlanders verdient minder.’

De echte vraag was voor Henry niet hoeveel hij verdiende, maar wat hij belangrijk vond. ‘Ik vroeg mezelf af wat succes en een goed leven voor mij betekenen. Ik word niet gelukkig van dure dingen, maar van betekenis en het verschil maken voor anderen. Dat lagere salaris nam ik op de koop toe. Veel mensen onderschatten hoeveel van hun uitgaven eigenlijk samenhangen met status. Het idee dat je je iets niet kunt veroorloven, is vaak ook gewenning aan een bepaalde levensstijl.’

Samenwerken aan een gezamenlijk doel

Hij was prettig verrast door het type mensen dat hij ontmoette tijdens de fellowship. ‘Dit is geen club van het opgeheven vingertje. Het zijn juist heel pragmatische mensen die weten hoe je concreet beleid beïnvloedt. We belobbyen de beleidsmakers.’

De fellowship begon met een trainingsmaand, waarin fellows samenwerkten en elkaar leerden kennen. ‘Er was veel aandacht voor groepsgevoel en feedback. Dat community-gevoel is echt onderdeel van het concept.’ Die community bleek uiteindelijk een van de grootste opbrengsten van het programma. ‘Je werkt met een hechte groep mensen die allemaal moreel ambitieus zijn. Dat geeft energie en zelfvertrouwen. Je ziet dat je samen echt iets kunt bereiken.’

Bijdragen aan Europees tabaksbeleid

In zijn vorige baan werkte Henry aan het Nederlandse onderwijs; belangrijk werk, maar in een veld waar al veel onderzoekers en beleidsmakers actief zijn. In het tabaksbeleid ligt dat anders. ‘Europese besluitvorming is langzaam,’ zegt hij. ‘Maar er zijn relatief weinig mensen die zich fulltime met tabaksontmoediging bezighouden. Daardoor kun je toch vrij snel een nuttige bijdrage leveren als je erbovenop zit.’

Momenteel werkt hij aan projecten rond de regulering van nieuwe nicotineproducten zoals e-sigaretten en nicotinezakjes in Europa. Dat doet hij voorlopig op freelancebasis, terwijl hij kijkt naar een volgende stap; bij een ngo, overheid of in de wetenschap. Overstappen naar een winstgedreven omgeving ziet hij niet snel gebeuren. ‘Geld is niet mijn belangrijkste drijfveer en die omgeving past waarschijnlijk niet bij mijn persoonlijkheid.’

De definitie van succes en een nieuwe kans

Toch wil Henry het beeld van de grote morele carrièreswitch niet romantiseren. Twijfel hoort erbij, zegt hij. ‘Ik was nerveus over de stap, over een nieuw netwerk, een nieuwe stad, een nieuw werkveld. Dat is ook logisch, het is geen standaard carrièrepad.’ En het is ook niet voor iedereen weggelegd, voegt hij toe. ‘Je moet het je financieel kunnen permitteren en je moet het ook willen. Maar voor mensen die hiermee bezig zijn, is dit fellowship een ontzettend mooie kans. De impact die je kunt hebben is enorm.’ Zelf is hij trots op wat hij in Brussel heeft bereikt. Hij werkte er onder meer aan infographics, divers policy briefs en persberichten. ‘Ook ben ik blij dat ik heb kunnen bijdragen aan Smoke Free Partnerships succes in het beïnvloeden van lidstaten en Europarlementariërs om zich in te zetten voor een ambitieuzere tabaksaccijnsrichtlijn.’

Henry’s keuze roept vragen op over de betekenis van succes. Is dat een hoger salaris, een grotere auto, een duidelijk carrièrepad? Of iets anders? ‘Zelf haal ik mijn voldoening uit het idee dat ik iets doe wat betekenis heeft, iets dat verschil maakt voor anderen.’ 

The School for Moral Ambition zoekt nieuwe fellows. Je kunt je nog tot 27 april 2026 hier aanmelden.